Heb je regelmatig, of misschien zelfs vaak, het gevoel dat je afgewezen wordt of bent? Heb je het gevoel dat je er niet bij hoort, dat je er niet toe doet? Hebben mensen in je verleden je misschien keer op keer afgewezen?

Ken je het verhaal van David, waar hij tot koning gezalfd wordt? Saul heeft het koningschap verspeeld en Samuel krijgt de opdracht van God om naar Isaï te gaan, om één van zijn zonen te zalven. Samuel gaat naar Isaï. Lees het verhaal maar na vanaf 1 Samuel 16. Je lees in het verhaal dat Isaï kennelijk David niet als zijn zoon ziet. Hij ziet David als een bastaard. Dus als Samuël Isaï uitnodigt om met zijn zonen te komen offeren, dan brengt Isai alleen zijn door hem geaccepteerde zonen mee. En Samuël moet expliciet vragen: “Zijn dit al de jongens? (vers 11). Dan pas laat Isaï David halen.

David was zijn hele leven al afgewezen door zijn vader. Hij moest ver weg, buiten in het veld, voor de schapen zorgen. Maar God wees David niet af.

Davids naam betekent ook nog eens geliefde. Wauw!

We weten allemaal dat David bepaald geen lieverdje was. Hij was een eersteklas zondaar. Hij was echter ook een eersteklas berouwtoner, belijder van zijn zonden! David is de enige man in de Bijbel waarvan gezegd werd dat het een man naar Gods hart was. God kijkt niet naar wat we gedaan hebben, God kijkt naar de intenties van ons hart!

God koos juist David uit en zalfde hem tot koning! De troon van David is zelfs bevestigd voor eeuwig, want Jezus zit nu op die troon.

David was een voorbeeld wat Jezus zou gaan doen voor ons. Lees Jesaja 55 ook maar eens. Het gaat er niet om wat mensen van ons vinden. Het gaat er om wat God van ons vindt. Dat is belangrijk!

Ik ga je een beetje gek voorbeeld geven, maar ik denk dat je het dan wel snapt.

Ken je bijvoorbeeld die films van Cars, waarin de auto’s met elkaar kunnen praten?

Stel je eens voor…

Je bent zo’n auto. Wel een hele mooie auto. Een hele dure Tesla in een hele bijzondere kleur en je staat daar prachtig te zijn op de grote oprijlaan van jouw eigenaren.

Maar.

Er is een hele grote maar.

De buren vinden jou helemaal niet zo mooi en speciaal. Dat doet pijn. Je voelt je afgewezen. Hoe kan dat nou dat ze je niet mooi vinden? Je bent toch prachtig? Je zit je de hele tijd druk te maken wat de buren van je vinden en te piekeren hoe dat toch komt.

Feit is echter… Je hoort niet bij de buren. Je hoort bij degene die jou gekocht en betaald heeft. Je behoort degene toe die jou met zorg heeft uitgekozen en die nog steeds voor je zorgt. Je hoort bij degene die jou iedere zaterdagmiddag was en stofzuigt. Die je olie checkt en ververst. Die de stekker in het stopcontact steekt zodat je weer op tijd opgeladen bent om verder te rijden.

Dus het doet er helemaal niet toe wat de buren van je vinden. Het is eigenlijk een beetje gek dat je je daar zo druk over maakt. Sterker nog, eigenlijk is het best verdrietig, want je mag je gekoesterd weten door je eigenaar. Die heeft veel geld voor je betaald!

Okay, we weten beiden dat je geen pratende auto bent. Jij bent .

Terug naar God. Die zegt:

“Ik heb jou, … , uitgekozen. (vul je even je eigen naam op de puntjes in?)
Ik heb jou, … , gewild.
Ik heb jou, … , gemaakt.
Ik heb jou, … , geweven in de schoot van je moeder.

Ik heb jou, … , een unieke persoonlijkheid en talenten gegeven, omdat Ik je nodig heb. Op deze aarde. Hier. Nu.

Ik heb je niet gemaakt voor de anderen. Ik heb jou, … , gemaakt voor Mij.”

Vader God ziet jou en zegt: “Jij, , bent door mij uitgekozen. Jij bent mijn geliefde dochter!”

Jezus heeft jou gekocht en betaald. Je was en bent nog steeds onbetaalbaar! Je bent goud waard!

Ja, Hij wist ook al wat er mis zou gaan. Hij wist allang dat je verre van perfect bent. En toch!, heeft Vader God al voor het begin van de wereld bedacht wie je zou worden, wat je zou gaan doen, wat Zijn doel met jouw leven zou zijn! Hij ziet iets in jou wat jij zelf wellicht helemaal niet ziet! Hij kijkt naar je hart!

Misschien vind je het raar dat ik hierover schrijf. Ik ben toch geen predikant of pastor of zo? Ik ben coach, nietwaar? Dit hoort toch niet bij gangbare coachmethodes? Dat klopt. Dit lees je niet in de standaard coachboeken en heb ik ook niet tijdens mijn coachopleiding geleerd.

De seculiere gezondheidszorg kijkt echter niet verder dat de ziel (=wil, verstand, emoties) en het lichaam. Want dat is zichtbaar. Daar zijn dingen wetenschappelijk aantoonbaar. Maar er is meer! Het gaat dieper dan je psyche. Je lichaam reageert slechts op wat er in je gedachten omgaat. Maar men weet vaak niet dat ons denken beïnvloed wordt door óf het Koninkrijk van God óf het koninkrijk van de boze. En daarom coach ik vrouwen ook vooral in die principes, omdat het dáár begint.

Alles waar jij tegenaan loopt als het gaat om onzekerheid, stress, angst en bezorgdheid, tot rust komen of groeien in (zelf)vertrouwen, als het gaat om loslaten, controle houden, omgaan met afwijzing… (ik kan er gerust nog een aantal noemen) gaan dieper. Het begint met jouw ware identiteit. Wie jij mag zijn? Hoe kijkt God naar je? Hoe kijk je naar jezelf? Het begint met je relatie tot God, jezelf en anderen.

En het mooie is, dat dat in het grote coachboek van God staat, namelijk de Bijbel.

Hieronder zijn een paar leestips. Maar ga naar je Vader en vraag Hem wat Hij over jou zegt. Want ook het Nieuwe Testament staat vol met teksten waarin je kunt lezen hoe God naar je kijkt.

Psalm 139, Psalm 118:8, Jesaja 43 en 44, Jesaja 55.

Lees het en overdenk het gedurende de dag steeds weer opnieuw. Mediteer op het Woord. Maak dit je gebedsfocus voor deze week, deze maand, het komende jaar of zolang als nodig is!

Misschien worstel je niet met bovenstaande dingen. Maar als je dat wel doet, dan wil ik je uitnodigen om te (her)ontdekken wat God over jou in Zijn Woord zegt. En heb je vragen of kan ik je ergens mee helpen, laat me weten!

En soms… worstel je niet echt, maar heb je alleen af en toe een reminder nodig! 😉

Liefs,

Lizzie

Als je reageert op mijn blog..

Ik vind het geweldig als je reageert. Jouw reactie is ontzettend waardevol voor me. Het houdt me op de been wanneer ik het soms lastig vind om een liefdevolle en eerlijke boodschap te brengen en het geeft me weer nieuwe inspiratie. Dus, alsjeblieft, graag je reactie!

Omdat we echter met zoveel zussen zijn en er slechts eentje van mij is, kan ik niet altijd reageren op opmerkingen.

Dus, alsjeblieft, lieve zussen… laten we een echte gemeenschap zijn! Aarzel niet om op elkaars opmerkingen te reageren! Bemoedig en bid voor elkaar! Laten we op deze manier relaties met elkaar opbouwen!

Ik vraag wel dat je je opmerkingen liefdevol en bemoedigend houdt. Geef niemand advies of instructies; help alleen anderen door een opbouwend of bemoedigend woord of voor hen te bidden, op dezelfde manier als je wilt dat ze voor jou doen, okay?

Heel erg bedankt dat je deel uitmaakt van deze geweldige groep zussen!

Lizzie Kamerling
>