Als in gesprekken een bepaald thema een aantal keer terugkomt en ik merk dat het bij me gaat borrelen is het tijd voor een blog over dat betreffende onderwerp.

Vandaag wil ik met je nadenken over jouw identiteit. Wie ben je? Wie mag je zijn, wie mag je worden?

We hebben een aardse identiteit en het kan zeker handig zijn om te weten wie je bent, welke rollen je hebt hier in deze wereld. Het is bijvoorbeeld ook goed om te weten waar je goed in bent en welke eigenschappen je hebt.

Maar dat is niet écht wie je bent. Maar het is nog beter om eerst je eeuwige identiteit vast te stellen. het gaat er namelijk niet om wat mensen van je vinden of wat jij van jezelf vindt. Het gaat erom wat God van je vindt. Hoe Hij over je denkt.

God heeft jou en mij wonderlijk gemaakt! Al voor het begin van deze wereld had God je bedacht en Hij wist toen al welk plan Hij voor jou voor ogen had. Hij heeft je bedacht zonder alle labeltjes die je mogelijk inmiddels hebt gekregen. Die reiken niet verder dan zielsniveau. Weet dat je op geestelijk niveau een dochter van de Vader mag zijn, zonder alle etiketjes. En het gave is dat, ook al vergaan je lichaam en je ziel tot stof je geest (je eeuwige identiteit) keert terug naar de Vader. Die labeltjes laat je dan ook achter.

Dát is wie jij bent. Als jij gelooft in Jezus als jouw Redder, dan ben jij, dochter van God.

En wie mag je dan worden?

Wij mogen meer en meer gevormd worden naar het beeld van God de Vader. Wil je weten wie God de Vader is? Kijk dan naar je man, als hij een oprechte gelovige is die met zijn hele hart Jezus wil volgen en zijn rol als hoofd van het gezin inneemt.

Of kijk naar Jezus, want Jezus laat ook zien wie de Vader is. Of Lees 1 Korinthiers 11,12 en 13 nog eens door. Daar staat ook het Vaderbeeld beschreven.

Ik wil even terugkomen op die labeltjes. Weet dat God jou zonder labeltjes heeft bedacht. En weet dat God de Vader ook geen labels heeft. Jezus had ook geen labels. Als wij meer en meer mogen lijken op Hem, zou het kunnen dat onze labels ook nog kunnen verdwijnen?

Ja, zeg je, maar we leven in een gebroken wereld. Dat kan niet. Als jij zegt het kan niet. Dan kan het inderdaad niet. Dan houdt het helemaal op. Dat staat ook in de Bijbel.

Ik geloof niet in niet kunnen. Omdat ik anders gezien heb.

Ik vermoed dat niet álle labels in dit leven zullen verdwijnen. Ik geloof dat bepaalde labels kunnen vervagen of gedeeltelijk of grotendeels kunnen verdwijnen. En je kunt daar vandaag al een begin mee maken door ze niet jezelf toe te eigenen. Als je ze jezelf toeëigent, dan blijven ze van jou. Daar kies je dan voor als je spreekt over mijn adhd, ik ben hsp.

Ziektes, aandoeningen, stoornissen zijn niet van God. Zijn nooit van God. God heeft jou niet gemaakt als …, met adhd, dochter van God. God is pure Goedheid. Hij geeft je niet iets dat maar voor de helft goed voor je is. Maar dat hoeft niet. Je kunt bijvoorbeeld spreken over adhd- of hsp-kenmerken of burn out-klachten.

Tegenwoordig leven we in een samenleving waar bepaalde ziektes, stoornissen en aandoeningen omarmd worden als ware ze “normaal” zijn. Zo wordt hsp of adhd bijvoorbeeld omschreven als een gave of eigenschap en we gaan er in mee, zelfs in de christelijke wereld. We leren leven met ziekte en aandoeningen alsof het onderdeel is van onze identiteit. We maken het onderdeel van onze identiteit, terwijl God dit zo niet bedoeld heeft.

Je mag komen zoals je bent bij God, met al je tekortkomingen, met al je zorgen, met al je angsten en al je stickers en plakkers. Het is goed om een op zoek te gaan naar oplossingen, genezing en een weg proberen te vinden in het omgaan met waar jij tegenaan loopt.

Maar je mag vervolgens worden hoe God de Vader is, je denken te leren vernieuwen en meer en meer op Hem te gaan lijken en gaandeweg die stickers en plakkers leren achter je te laten.

Ik weet niet hoe lang jij al worstelt met stress, angst of bezorgdheid, negatieve gedachten en overtuigingen over jezelf, over anderen, misschien zelfs over God? Ik weet niet in hoeverre je te maken hebt met een ziekte, aandoening of stoornis in je leven, welke stickers en plakkers jij hebt of jezelf hebt gegeven (misschien heb je me het een keer laten weten, maar ik krijg tientallen mailtjes per week, dus vergeef me als ik het zo niet meteen kan zeggen).

Vaak is men teleurgesteld, omdat je al eerder hulp heb gezocht en die was niet afdoende of er al vaker voor genezing gebeden is en er is niets veranderd. Maar God vraagt ons in veel gevallen eerst te veranderen voordat er genezing kan plaatsvinden. Stel dat je geneest en je blijft je oude, niet gezonde gedrag vasthouden. Dat zou toch ook niet werken? Dan zou je binnen no time weer ziek worden. Dat kan nooit de bedoeling zijn.

Zou het kunnen, dat je net als ik eerst was, onwetend op bepaalde gebieden? Hoe zou het voor je zijn om daar samen mee aan de slag te gaan? Wat als de uitkomst anders wordt dan jij denkt? Wat als jouw labels kunnen vervagen of zelfs zullen verdwijnen?

Ik krijg soms hele nare en boze reacties als ik vertel wat God in mijn leven heeft gedaan, dat bijvoorbeeld fibromyalgieklachten zo goed als verdwenen zijn, omdat er dingen in mijn leven veranderd moesten worden. En dat als ik last krijg van bepaalde pijnpunten of gewrichtspijn en ik naga of er iets te belijden valt, dit ook altijd het geval is. Dan ben ik inderdaad in oud gedrag teruggevallen.

Misschien vind je het ook niet leuk dat ik dit met je deel. Ik doe het niet om dat je de ogen uit te steken. Ik deel dit met je omdat ik je dit ook gun. Maar belangrijker nog: ik lees Gods beloftes en oplossingen in de Bijbel en die zijn nog steeds voor vandaag! God is een God van genezing. Ik zie wat God in mijn leven en in dat van anderen doet als er dingen worden veranderd. Ik kan mijn mond hier niet langer over houden!

Ik vind het ontzettend spannend, maar tegelijkertijd vind ik het zo gaaf en ben ik zo hoopvol!! Ik kan niet wachten wat God gaat doen in jouw leven als je het aandurft om verder te kijken en aan de slag te gaan.

Stuur even een mailtje naar info@uniquepearl.nl als je een afspraak wilt maken of wilt weten wat ik voor je zou kunnen betekenen. Dan maken we een afspraak. Twijfel je of ik je zou kunnen helpen? Laat me dan ook jouw vraag even weten.

Als je reageert op mijn blog..

Ik vind het geweldig als je reageert! Jouw reactie is ontzettend waardevol voor me. Het houdt me op de been wanneer ik het soms lastig vind om een liefdevolle en eerlijke boodschap te brengen en het geeft me weer nieuwe inspiratie. Dus, alsjeblieft, graag je reactie!

Omdat we echter met zoveel zussen zijn en er slechts eentje van mij is, kan ik niet altijd reageren op opmerkingen.

Dus, alsjeblieft, lieve zussen… laten we een echte gemeenschap zijn! Aarzel niet om op mijn blog, maar ook niet om op elkaars opmerkingen te reageren! Bemoedig en bid voor elkaar! Laten we op deze manier relaties met elkaar opbouwen!

Ik vraag wel dat je je opmerkingen liefdevol en bemoedigend houdt. Geef niemand advies of instructies; help alleen anderen door een opbouwend of bemoedigend woord of voor hen te bidden, op dezelfde manier als je wilt dat ze voor jou doen, okay?

Heel erg bedankt, familie! En ontzettend bedankt dat je deel uitmaakt van deze geweldige groep zussen!

Lizzie Kamerling
>