Things happen for a reason.

Dat is de quote die deze week in mijn agenda staat.

Een mooie om over na te denken.

Gebeurt alles echt met een reden?

En dan die hele grote dingen dan? Die dingen die zoveel verdriet en pijn met zich meebrachten en waar je misschien nog dagelijks last van hebt? Het wegvallen van die geliefde persoon in je leven, het stukgaan van een relatie, die ziekte?

Gebeurt echt alles met een reden?

Hmmmm…

Ik geloof dat er bepaalde dingen zijn die we nooit zullen begrijpen. Zoals dat kindje dat verongelukte. Zoals die jonge vrouw die een natuurlijke dood sterft. Zoals… we hebben allemaal wel een situatie waarvan we niet begrijpen wat de reden daarvan is. Jij vast ook wel. Ik in ieder geval wel.

Ik had pas in de Facebookgroep gedeeld dat we alles als een kans mogen zien om te gaan zien wat God gaat doen in ons leven.

Als we op die manier naar het leven gaan kijken, ja dan gebeurt alles met een reden.

Weet je waarom?

God wil jou en mij in iedere situatie de kans geven om te groeien. In iedere situatie geeft Hij ons de kans om het goede te doen. Wij hebben in iedere situatie een keuze hoe we er mee omgaan.

We kunnen kiezen om van God weg te rennen, of om juist bij Hem te schuilen.

We kunnen kiezen om boos te blijven en uiteindelijk verbitterd te raken of om te vergeven.

We kunnen ons slachtoffer voelen, ons hullen in zelfmedelijden, of kiezen om uit die slachtofferrol te stappen en eigenaarschap te nemen voor de rest van ons leven.

We kunnen blijven hangen in angst of leren ondanks de angst stappen te zetten en uiteindelijk de angst te overwinnen.

We kunnen kiezen om te denken dat we altijd afgewezen worden of we kunnen kiezen om te leren hoe die leugen om te buigen.

We kunnen meegaan in ons gevoel (die 9 van de 10 keer niet klopt met de Waarheid) of we kunnen kiezen om te leren ons denken te vernieuwen, zodat onze gevoelens en gedrag (en uiteindelijk ook onze overtuigingen, ons karakter en onze identiteit) ook meer en meer afgestemd worden op de Waarheid.

Misschien flitste er al een situatie door je hoofd bij het lezen van deze blog of merkte je al een bepaald negatief gevoel bij jezelf naar boven komen. Welke keuze maak je? Durf je het aan om te kijken waar het vandaan komt en de oorzaak aan te pakken of kies je ervoor om het weg te stoppen en verder te gaan waar je gebleven was? Of maak je de keuze om mee te gaan in het negatieve gevoel?

Vandaag kwam ik de volgende quote tegen op Facebook:

Over een jaar zal je wensen dat je vandaag begonnen was. 

Je kunt kiezen om spijt te hebben van iets dat je al een jaar geleden of nog langer anders had kunnen doen of je kunt kiezen om het gewoon alsnog te gaan doen.

Vandaag nog!

En als we het goede gaan doen?

Dan gaat het Zegen brengen!

Stuk voor stuk zijn dit namelijk dingen die zó niet goed voor je zijn! Ze zijn én niet helpend én in de ogen van God zelfs zondig! Ik zeg het maar gewoon… het lijkt soms alsof we dit niet meer mogen benoemen, maar ik ben er een voorstander van om maar gewoon de Waarheid te vertellen. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden en daar ben je ook niet mee geholpen.

Door deze dingen in je leven op te ruimen, gaat het je rust en vrede brengen, je klaart de lucht tussen jou en God de Vader. Je zult gaan merken dat het impact gaat hebben op alle gebieden in je leven!

Ik kan er wel een boek over schrijven wat er dan allemaal kan veranderen, maar dan ben je morgen nog aan het lezen.. en het gaat er niet om welke zegeningen het mij gegeven heeft. Ik gun het je zo dat jij dit ook gaat leren en de zegeningen gaat ervaren in je eigen leven!

Maar het allermooiste is dit: dan zijn we een stukje dichterbij ons doel in ons leven. God te verheerlijken door steeds meer en meer op Hem te gaan lijken. Hij wil ons herstellen van heerlijkheid tot heerlijkheid (2 Kor. 3:18)!

Bedenk eens voor jezelf: wat zou jij willen dat uit je leven was? Waar loop je steeds mee rond? Wat zou je écht opgelost willen zien? Stel je eens voor dat dat inderdaad opgelost zou zijn, wat zou het je brengen?

Zou je me dat hieronder willen laten weten?

Liefs, Lizzie

Als je reageert op mijn blog..

Ik vind het geweldig als je reageert! Jouw reactie is ontzettend waardevol voor me. Het houdt me op de been wanneer ik het soms lastig vind om een liefdevolle en eerlijke boodschap te brengen en het geeft me weer nieuwe inspiratie. Dus, alsjeblieft, graag je reactie!

Omdat we echter met zoveel zussen zijn en er slechts eentje van mij is, kan ik niet altijd reageren op opmerkingen.

Dus, alsjeblieft, lieve zussen… laten we een echte gemeenschap zijn! Aarzel niet om op elkaars opmerkingen te reageren! Bemoedig en bid voor elkaar! Laten we op deze manier relaties met elkaar opbouwen!

Ik vraag wel dat je je opmerkingen liefdevol en bemoedigend houdt. Geef niemand advies of instructies; help alleen anderen door een opbouwend of bemoedigend woord of voor hen te bidden, op dezelfde manier als je wilt dat ze voor jou doen, okay?

Heel erg bedankt, familie! En ontzettend bedankt dat je deel uitmaakt van deze geweldige groep zussen!

Lizzie Kamerling