Ik spreek nogal eens iemand. Zo spreek ik ook regelmatig vrouwen die ingrijpende dingen hebben meegemaakt, zoals bijvoorbeeld een burnout. Er wordt me dan verteld hoe die dingen impact op hen hebben gehad en nog steeds hebben. Zo kan iemand bijvoorbeeld een hele tijd zijn uitgevallen, maar vertelt dan inmiddels weer aan het opbouwen in het werk. Maar, zo wordt er soms aangegeven… nog rustig aan, want er wordt nog een terugval verwacht.

Misschien heb jij dit ook al weleens gezegd. Natuurlijk is het goed om rustig aan op te bouwen. Niets mis mee. Maar…

De volgende vraag brandt dan op mijn lippen om hem te stellen: “Hoezo een terugval verwachten?” Iemand is dan namelijk al zowat een terugval aan het inplannen, terwijl die nog helemaal niet heeft plaatsgevonden.

Wat???

Dit is écht typisch de Nederlandse cultuur. Of Westerse cultuur.. angstcultuur.

Even alle risico’s indekken. Stel dat… wat als.. want anders..

We hebben een brandverzekering, want dat is verplicht als je een eigen huis hebt en we willen een eigen huis hebben, want stel dat wij anders geen geld hebben als we oud zijn. We hebben pensioenfondsen (terwijl er nergens in de BIjbel staat dan we met pensioen moeten gaan), want we gaan ervan uit dat we later te oud en te krakkemikkig zijn om te kunnen werken en we willen dan niet meer werken maar wel geld krijgen.

We hebben een inboedel-, vakantieverzekering en de hele rataplan, want stel dat ons huis afbrandt of onze vakantie niet door kan gaan. We enten ons tegen van alles en nog wat in, niet omdat we weten wat er in zit, maar omdat “men” zegt dat dat ziektes voorkomt, want stel dat we ziek worden…

Do you need more?

Maar dat zijn de grotemensendingen. Laten we even in ons eigen kleine wereldje van dagelijkse dingen blijven.

Ben je ook alvast aan het voorsorteren in het leven op dingen die mogelijk helemaal niet gaan gebeuren? Of waar je van uit kan gaan dat ze wel gaan gebeuren, omdat jij ze zelf notabene verwacht?

Ben jij ook vooral bezig met de stel-dats en wat-alsen van het leven? Niet zo goed genederlandst, maar je begrijpt wel wat ik bedoel. 😉

Wat is er gebeurd met ons vertrouwen op God stellen? Wat is er gebeurd met de God die geneest en gezondheid belooft als we doen wat Hij vraagt zoals Hij in de Bijbel aangeeft? Wat gebeurt er nu precies als we ons overal zorgen over gaan maken? Er staat in de Bijbel dat door bezorgd te zijn, je niet een L aan je aan lengte of een dag aan je leven kan toevoegen. (Spreuken 23 vers 17). Wist je dat je door je zorgen te maken, je zelfs je leven kan verkorten?

In Galaten 6 vers 7 staat: Wat een mens zaait dat zal hij oogsten. Als je bezorgdheid zaait, zal je zorgen oogsten. Maar er staat juist dat wij ons mogen richten op het Koninkrijk van God Mattheus 6). We hoeven ons géén zorgen te maken. Want God zorgt nog veel meer voor ons, dan Hij al doet voor de vogels!

Je hoeft er niet in mee te gaan. Je kan leren om gedachten van bezorgdheid en negativiteit om te buigen, je gedachten gevangen te nemen. Je kunt leren om je mindset te vernieuwen, zodat je gedachten afgestemd worden op Gods wil!

Als je reageert op mijn blog..

Ik vind het geweldig als je reageert! Jouw reactie is ontzettend waardevol voor me. Het houdt me op de been wanneer ik het soms lastig vind om een liefdevolle en eerlijke boodschap te brengen en het geeft me weer nieuwe inspiratie. Dus, alsjeblieft, graag je reactie!

Omdat we echter met zoveel zussen zijn en er slechts eentje van mij is, kan ik niet altijd reageren op opmerkingen.

Dus, alsjeblieft, lieve zussen… laten we een echte gemeenschap zijn! Aarzel niet om op elkaars opmerkingen te reageren! Bemoedig en bid voor elkaar! Laten we op deze manier relaties met elkaar opbouwen!

Ik vraag wel dat je je opmerkingen liefdevol en bemoedigend houdt. Geef niemand advies of instructies; help alleen anderen door een opbouwend of bemoedigend woord of voor hen te bidden, op dezelfde manier als je wilt dat ze voor jou doen, okay?

Heel erg bedankt, familie! En ontzettend bedankt dat je deel uitmaakt van deze geweldige groep zussen!

Lizzie Kamerling
>